Zapraszamy na zapis rozmowy z Pawłem Bilskim z Fundacji “Oczami Brata”. Rozmawialiśmy m.in. nt. doświadczeń Fundacji w aktywizacji osób z niepełnosprawnościami.

Wideo dla osób, które wolą oglądać

Poniżej możesz zobaczyć całość naszej rozmowy.

Fundacja “Oczami Brata” – jej geneza i misja

Reintegracja społeczna nie powinna opierać się tylko na jednym filarze. Nie sztuką jest bowiem zapewnić osobom z niepełnosprawnościami (czy w inny sposób zagrożonym wykluczeniem społecznym) krótkoterminowy dostęp do edukacji czy pracy. Prawdziwa integracja (czy też: reintegracja) powinna bazować na kompleksowych działaniach prawdziwie włączających osoby wykluczone do społeczeństwa. Takie zadanie postawił przed sobą i organizacją Paweł Bilski, prezes Fundacji „Oczami Brata”, a także Spółdzielni Socjalnej „Jasne, że alternatywa 21”.

Fundacja „Oczami Brata” powstała 16 stycznia 2014 roku i jest dedykowana Karolowi Bilskiemu, zmarłemu bratu fundatora i prezesa organizacji. Jej misją jest patrzenie na świat oczami osoby z niepełnosprawnością i programowanie działań w taki sposób, aby te osoby realnie mogły z nich skorzystać, a docelowo – być maksymalnie włączone do społeczeństwa.

Częstochowska fundacja zajmuje się wspieraniem osób z niepełnosprawnością intelektualną i chorobami psychicznymi przez:

  • wolontariat,
  • asystenturę społeczną,
  • aktywizację zawodową,
  • warsztaty artystyczne oraz
  • samodzielne i wspierane mieszkalnictwo.

Prezes Fundacji podkreśla, że chodzi o wyprowadzenie podopiecznych z systemu – doprowadzenie do ich samodzielności, a nie trzymanie ich w organizacji przez niezapewnianie odpowiedniej szansy rozwoju.

Włączanie społeczne osób z niepełnosprawnościami

Fundacja „Oczami Brata” wykorzystuje znane już narzędzia polityki socjalnej, ale podchodzi do nich w odświeżony sposób. Przykładowo:

  • współpracuje z samorządem (choćby do powołania spółdzielni socjalnej czy pozyskania środków z gminy oraz środków europejskich),
  • współdziała z innymi organizacjami pozarządowymi zajmującymi się pomocą osobom z niepełnosprawnościami,
  • informuje o działaniu innych placówek, żeby jak największe grono zainteresowanych mogło skorzystać z pomocy.

Spektrum działań Fundacji na rzecz osób z niepełnosprawnościami i zagrożonych wykluczeniem społecznym jest bardzo szerokie – organizacja prowadzi:

  • warsztaty terapii zajęciowej,
  • terapię i działalność artystyczną,
  • spółdzielnię socjalna prowadzącą klubokawiarnię,
  • sieć mieszkań wspomagalno-treningowych.

Fundacja jest także w trakcie budowy domu mającego działać na zasadach rodzinnego domu pomocy, w którym znajdzie się miejsce dla kilkunastu podopiecznych.

Kompleksowy system – droga uczestnika do samodzielności

W tej chwili zespół Fundacji tworzy ok. 70 osób (tylko w biurze jest 12 pracowników) – i tak jak biuro bazuje na przenikaniu się działań i zazębianiu trybików, tak ogólny system działania Fundacji zorganizowany jest jak dobrze naoliwiony mechanizm i kompleksowo zaspokaja potrzeby uczestników.

W pierwszym etapie uczestnik zgłasza się do zespołu do spraw pomocy, którego pracownicy zajmują się określeniem drogi do samodzielności danej osoby i szukają odpowiednich dla niej rozwiązań.

Osoby, których stan psychofizyczny na to pozwala, mają na swojej ścieżce zdobywanie umiejętności zawodowych i społecznych, otrzymają wsparcie zawodowe i mają szansę stać się pełnoprawnymi i pełnowartościowymi pracownikami.

Jeżeli stopień i rodzaj niepełnosprawności nie pozwala na aktywizację zawodową, uczestnik kierowany jest na dzienne warsztaty artystyczne z fizjoterapią, mające na celu uspołecznianie i pomoc w doświadczaniu świata. Uczestnik na drodze do aktywizacji zawodowej zaczyna od warsztatów WTZ i następnie zostaje pracownikiem innego podmiotu należącego do Fundacji – na przykład klubokawiarni, gdzie jest dalej objęty wsparciem.

Po ustabilizowaniu sytuacji związanej z pracą, kolejnym obszarem do zaopiekowania jest mieszkalnictwo – uczestnik ma szansę na skorzystanie z mieszkania treningowego. To miejsce służące „nauce życia” – prowadzenia gospodarstwa domowego, robienia zakupów, w którym uczestnicy przebywają przez 10 tygodni. Asystenci pracują w tym czasie, żeby doprowadzić do sytuacji, w której uczestnicy nie będą musieli wracać do domów rodzinnych, tylko będą samodzielni. Bardzo istotna w tym obszarze jest praca z rodzicami i opiekunami – żeby nie zmarnować potencjału uczestników.

Na każdym etapie uczestnicy mogą korzystać ze wsparcia asystentów, lekarzy specjalistów, fizjoterapeutów, wolontariuszy i animatorów, brać udział w działaniach lokalnych i artystycznych, ale głównym celem jest samodzielność – a nie trzymanie uczestników „w gnieździe”.

Dom z marzenia

W domu Fundacji, którego budowa trwa, ma być przestrzeń warsztatowa, nowe biuro Fundacji oraz minimum 16 miejsc całodobowej opieki dla osób, które nie mogą skorzystać z możliwości aktywizacji zawodowej i mieszkalnictwa treningowego czy wspieranego. Dla nich przewidziane są choćby warsztaty czy tworzenie teatru – także poza placówką, bo celem Fundacji jest cały czas włączanie tych podopiecznych do społeczeństwa, nie izolowanie ich w jednym miejscu.

Dom powstaje na działce Fundacji, którą otrzymała ona od rodziców Pawła – oni mieli marzenie o powstaniu takiego domu, a syn postanowił je zrealizować. Inwestycja finansowana jest przy wsparciu darczyńców, sponsorów (także ofiarujących materiały budowlane), a nawet środków pochodzących z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – na część warsztatowo-teatralną dla lokalnej społeczności. Fundacja pozyskuje też środki z działalności spółdzielni socjalnej, klubokawiarni, gastronomii i cateringu dla osób prywatnych i firm oraz wynajmowania przestrzeni na organizację spotkań.

Kroki milowe w budowaniu i rozwoju partnerstwa

Etapy, które przeszła Fundacja „Oczami Brata”, żeby dojść do miejsca, w którym znajduje się dzisiaj, to:

  • stworzenie i przeprowadzenie projektu edukacyjnego dot. osób z niepełnosprawnością intelektualną dla uczniów szkół,
  • ustalenie konkretnych planów i celów z różnymi organizacjami i instytucjami,
  • zarejestrowanie fundacji w sądzie,
  • spotkanie m.in. z OWESem, które pokazało, jak trzeba uzupełnić swoją wiedzę i umiejętności, żeby skutecznie działać,
  • nawiązywanie współpracy z właściwymi osobami i podmiotami, organizacjami pozarządowymi i jednostkami samorządu, a także uczenie się tej formy współpracy i jej rozliczania,
  • zdobycie umiejętności pozyskiwania darczyńców i dbania o nich,
  • wypracowanie modelu współpracy z pracownikami, umożliwianie im rozwoju i słuchanie ich potrzeb.

Paweł Bilski opowiada, że o ile na początku Fundacji wszyscy płynęli jednym statkiem, tak z czasem filarami działalności stał się PROM:
P – profesjonalizacja, plan i praca,
R – rozwój i pogłębianie wiedzy,
O – odpowiedzialność i organizacja,
M – misja organizacji, jej możliwości i zasoby.

Wnioski związane z tworzeniem lokalnej polityki społecznej dot. włączania osób niepełnosprawnych

W obszarze współpracy między samorządami i podmiotami społecznymi trzy główne wnioski, na które zwraca uwagę prezes Fundacji „Oczami Brata” dotyczą:

  • konieczności otwarcia się obu stron na pomysły, zmiany i potrzeby drugiego podmiotu,
  • uświadomienia sobie, że można realizować zadania wspierające osoby zagrożone wykluczeniem bez dużych nakładów finansowych ze strony miasta, a przede wszystkim,
  • opierania współpracy na relacji partnerskiej równych sobie stron, które uzupełniają się w sprawdzonej formule.

Przyglądając się działalności Fundacji „Oczami Brata” można z całą pewnością stwierdzić, że te trzy aspekty to przepis na sukces rozumiany jako zapewnienie maksymalnej możliwej pomocy osobom, które najbardziej tego potrzebują.

Rate this post

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.